लघुकथा: अपरोक्ष अनुभव- रामकुमार पण्डित
मृत्युपछि ज्योति रूपमा एउटा मानवले माथिमाथिको यात्रा गरिरहेको थियो। अचानक परमात्माको आवाज आयो: "अरे मानव ! कता जाँदै हुनुहुन्छ? आउनुस्! तपाईँले पृथ्वीलोकमा गरेको पुन्यको कारण मभित्र बिलिन हुन योग्य हुनुहुन्छ। आउनुस्! आफ्नो ईच्छा अनुसार बिलिन हुनुस्!" त्यसपछि मानवले बोल्यो: "मलाई मायामा नभुलाउनू मायावी! गुरुदेवले भन्नुभाछ, जुन कुरा अनुभवमा आउँछ त्यो परिवर्तनशील हुन्छ। तपाईं अनुभवको दायरामा आउनुभएको तत्व परमात्मा हुन सक्नुहुन्न, म आउँदिन।"
मानवको कुरा सुनेपछि परमात्माले मनमनै भन्यो: "यो साधक पाकेको होला भनेको त काँचै रहेछ। यसलाई उतै पठाए हुनेरहेछ। " त्यसपछि कठोरतापूर्वक उसले भन्यो: "उसो भए जा त त्यही गुरुदेव कहाँ, जन्म-मृत्युको एक चक्कर लार आइजो !"
यति भन्नासाथ त्यो मानव तीव्र गतिमा तलतिर झर्यो।
अचानक भित्तामा टाउको ठोक्किएको आवाज आयो: "ड्वाङ्ग!" म झसङ्ग भई सपनाबाट बिउँझिएँ। सपनामा ठोक्किएको ठाउँमा सुमसुमाउँदै सोचेँ "सत्य के हो ?"
काठमाडौं६ सिमलटार।