अपाङ्ग कि सपाङ्ग ?

नविना दोङ्गको जन्मै देखि हात खुट्टा बाङ्गो थियो । न हिँड्न सक्ने, न हातले काम गर्न सक्ने ! उनी आफू अत्यन्त पीडित थिइन् । अामा बा लाई पर्नु पीर पर्यो । सन्तानको अति माया लाग्ने । थेरापी सेन्टरमा गएपछि हातले अलि अलि काम गर्न थाल्यो । खुट्टा पहिलाको भन्दा सहज बन्यो ।
त्यति बिषय कमी थियो । बाँकीमा उनी अब्बल थिइन् । उनले अन्तराष्ट्रिय पुरस्कार हात पारीन् । पुरस्कार कार्यक्रमलाई सम्बोधन गर्दै प्रधानमन्त्रीले भने, " हामीले उहाँ जस्तै अंगले काम नगर्नेको स्वतन्त्रतालाई ख्याल गरेर यो ब्यवस्था ल्यायौँ । आज गणतन्त्र खतरामा छ । "
बक्तामा एक दृढ लेखक थिए । उनले डर नमानी भने, " लुट्न नपाए खतरामा जाने कस्तो कमजोर गणतन्त्र ल्याइएछ ? आफ्नै बलबुताले अन्तराष्ट्रिय पुरस्कार पाउने अपांग कि परजीवीहरु अपाङ्ग ? "
ट्यागहरू:
सहित्य
लघुकथा
literature
nepalisahitya
टिप्पणीहरू


Nepali Commment
एक बर्ष अगाडि
Nepali Language
सम्बन्धित पोस्टहरू

प्रा.डा. गङ्गाप्रसाद अधिकारीको लघुकथा- बलात्कारी
प्रा.डा.गङ्गाप्रसाद अधिकारी पोष्ट - खगिन्द्रा खुसी - आइतबार १७ नोभेम्बर २०२४

भन्न देऊ न त !
धनराज गिरी पोष्ट - खगिन्द्रा खुसी - सोमबार ७ अक्टोबर २०२४

एडिक्ट
प्रा.डा.गङ्गाप्रसाद अधिकारी पोष्ट - खगिन्द्रा खुसी - शनिबार २१ सेप्टेम्बर २०२४

क्रान्ति
खगिन्द्रा खुसी - शुक्रबार १६ अगष्ट २०२४