कविता -'खस्छ'

खस्नु जीवनको रिवाज हो
खस्नुमा के को लाज हो ? 
बिहानै शीत खस्छ
साँझमा शीतल खस्छ 
जूनबाट ज्योति खस्छ
मुस्कानबाट मोती खस्छ 
कमजोरीले शान खस्छ
कहिलेकाहीँ इमान खस्छ
खस्नै पर्ने अभिमान पनि खस्छ 
आफैँले बोकेको सास खस्छ
मलामीले बोकेको लास खस्छ 
खस्नेहरू उठेका छन्
उठ्नेहरू हिँडेका छन्
हिँड्नेहरू कुदेका छन्
कुद्नेहरू उडेका छन्
उड्नेहरू फेरि खसेका छन्
यसकारण 
खस्नु जीवनको रिवाज हो
खस्नुमा के को लाज हो ? 
खुस्केर, ठोक्केर , चिप्लेर 
अथवा
कुनै पनि तरिकाले खस्नेहरू उठ्न सक्छन्
तर
आफ्नै नजरबाट खसेकाहरू...?