सुसाना र बुज्रुकहरु

नानकिङमा निर्दोष सुसानाहरु
परिस्थितिको कालो चक्रब्युमा परेर
प्राण पखेरु त्यागेको इतिहास
अझै मक्किसकेका छैनन्
इन्द्रेणीमा फर्फराईरहेको
रातो रंग
रजस्वला हुन अगाबै
छिन्न-भिन्न बनाईएको
अस्तित्वका दागहरु हुन्
अझै त्यो दागहरु
दिनानु- दिन बढिरहेका छन्/ घट्नुपर्ने हो
आदिम सताब्दीका
बुज्रुकहरु
बाटो कुरेर
'ब्लकमेल' गरि
बैंसको निर्जन जंगलमा
अस्तित्व लुट्थे
तर अहिले
सुसानाहरु
बैंसको बजारमा बेच्चिरहेका छन्
त कोहि
कर्कलाको पातबाट हाम फालेर
आत्महत्या गरिरहेका छन्
ट्यागहरू:
सहित्य
कविता
टिप्पणीहरू

यहाँ अझै कुनै टिप्पणी छैन। यस पोस्ट सम्बन्धी कुनै टिप्पणी भए माथिको फर्ममा टिप्पणी थप गर्नुहोस
गर्नुहोस्।
सम्बन्धित पोस्टहरू

म र म
पातलो अन्तरे पोष्ट दिलिप घिमिरे - शुक्रबार २१ मार्च २०२५

केन्टकी, अमेरिकाका कवि गंगाराम रिजालको कविता “क्यालिफोर्नियाको अग्निकाण्ड”
गंगाराम रिजाल पोष्ट - खगिन्द्रा खुसी - शनिबार २५ जनवरी २०२५

यू एस ए निवासी गंगाराम रिजालको कविता “षड् ऋतुहरूमाहुने परिवर्तन”
गंगाराम रिजाल पोष्ट - खगिन्द्रा खुसी - सोमबार ९ डिसेम्बर २०२४

कृष्ण शरण उपाध्याय पौडेलको कविता विभूति
कृष्ण शरण उपाध्याय पौडेल पोष्ट - खगिन्द्रा खुसी - सोमबार ९ डिसेम्बर २०२४